تبليغاتX
شراب عشق
LOVE
 من امشب سکوت دلم را شکستم

                              سکوت شبستان غم را شکستم

                                                    قسم خورده بودم که عاشق نباشم

                                                                       به عشقت حریم قسم را شکستم

 

                     عشق کلید شهر قلب است به شرط آنکه قفل دلت هرز نباشد

                                               که با هر کلیدی باز شود

                      یادمان باشد اگر خاطرمان تنها شد

                                                        طلب عشق زهر بی سروپایی نکنیم

                       زانو نمی زنم حتی اگر آسمان کوتاه تر از قد من باشد

نوشته شده توسط عرشیا در شنبه چهارم فروردین 1386 ساعت 23:57 | لینک ثابت |

عشق
هر که رفت....

پاره ای از دل ما را با خود برد....

اما...او که با ماست....

او که نرفته است ....

از او پرسید:

که چه می کند با دل ما


عشق یعنی...

با هم به ستاره ها رسیدن

عشق یعنی...

یه موسیقی بدون کلام

عشق یعنی...

حساب ساعت هایی که از هم دورین داشته باشی

عشق یعنی...

منتظر تلفنش بمونی

عشق یعنی...

زیباترین لبخندی که می شه زد

عشق یعنی...

چیزی که فراموش نشدنیه

عشق یعنی...

بتونین درباره همه چیز با هم حرف بزنین

عشق یعنی...

یه لیوان با دو تا نی اشامیدن

عشق یعنی...

مجبور باشی دنبالش بری

عشق یعنی...

بیشتر به اون فکر کنی تا به خودت

عشق یعنی...

وقتی هر دو یه احساس داشته باشی

عشق یعنی...

چیزی مثل برنده شدن در قرعه کشی

عشق یعنی...

وقتی فکرش از سرت بیرون نمی ره

عشق یعنی...

عشق یعنی غروب خورشید رو با هم تماشا کردن

نوشته شده توسط عرشیا در شنبه چهارم فروردین 1386 ساعت 23:13 | لینک ثابت |

تنهایی

چنان دل کندم از دنیا که شکلم شکل تنهاییست

ببین مرگ مرا در خویش که مرگ من تماشاییست

مرا در اوج میخواهی تماشا کن تماشا کن

دوروغین بودم از دیروز مرا امروز تماشا کن

در این دنیا که حتی ابر نمی گرید به حال ما

همه از من گریزانند تو هم بگذر از این تنها

فقط اسمی به جا مانده از آنچه بودمو هستم

دلم چون دفترم خالی قلم خشکیده در دستم

گره افتاده در کارم به خود کرده گرفتارم

به جز در خود فرو رفتن جه راهی پیش رو دارم

رفیقان یک به یک رفتند مرا با خود رها کردند

همه خود درد من بودند گمان کردم که هم دردند

شگفتا از عزیزانی که هم آواز من بودند

بسوی اوج ویرانی پل پرواز من بودند

گره افتاده در کارم به خود کرده گرفتارم

به جز در خود فرو رفتن چه راهی پیش رو دارم

نوشته شده توسط عرشیا در شنبه چهارم فروردین 1386 ساعت 23:0 | لینک ثابت |

دوستت دارم کمتر از خدا چون

دوستت دارم کمتر از خدا و بیشتر از خودم چون به خدا ایمان دارم و به تو احتیا

دستانم تشنه ی دستان توست شانه هایت تکیه گاه خستگی هایم با تو می مانم بی آنکه دغدغه های فردا داشته باشم زیرا می دانم فردا بیش از امروز دوستت خواهم داشت

می دانم روزی با تن خسته و خیس ، سوار بر قطرات درشت باران بر ناوادنهای چشمم فرود می آیی در میان انبوه مژگانم میزبان خواهم بود و در آن لحظه چشمانم را برای همیشه می بندم تا دیگر دوریت را حس نکنم

چه زیباست بخاطر تو زیستن وبرای تو ماندن وبه پای تو سوختن وچه تلخ وغم انگیز است دور از تو بودن برای تو گریستن وبه عشق ودنیای تو نرسیدن ای کاش میدانستی بدون تو وبه دور از دستهای مهربانت زندگی چه ناشکیباست

شب برای چیدن ستاره های قلبت خواهم آمد. بیدار باش من با سبدی پر از بوسه می آیم و آن را قبل از چیدن روی گونه هایت می کارم تا بدانی ای خوبم دوستت دارم

عشق ورزيدن ضمانت تنها نشدن نيست

نوشته شده توسط عرشیا در شنبه چهارم فروردین 1386 ساعت 21:51 | لینک ثابت |


سلام به وب لاگ من خوس آمدید

دوستان لطفا مطالب و نظرات خودتان را برایم ارسال کنید
نوشته شده توسط عرشیا در شنبه چهارم فروردین 1386 ساعت 21:27 | لینک ثابت |